De Chinese verordening nr. 73 en de EU-batterijverordening staan lijnrecht tegenover elkaar. De ene is gebaseerd op een centraal overheidsplatform, de andere op gedecentraliseerde, cryptografisch ondertekende pasjes. De ene kent geen openbaar consumentenniveau, de andere plaatst de QR-code op elk product. Wie aan beide markten levert, vraagt zich terecht af: heb ik twee systemen nodig?
Het antwoord is nee. Eén enkel productdossier kan beide markten bedienen, mits de architectuur klopt.
Twee regelingen naast elkaar
De EU-batterijverordening 2023/1542 wordt vanaf 18 februari 2027 verplicht voor batterijen van meer dan 2 kWh. Het model: de marktdeelnemer publiceert het paspoort, dat toegankelijk is via een GS1 Digital Link; het vertrouwen is gebaseerd op een handtekening op het product zelf. Het is bedoeld voor het publiek, bevoegde derden en overheidsinstanties.
De Chinese verordening nr. 73 is sinds 1 april 2026 van kracht en regelt de recycling van aandrijfbatterijen voor elektrische voertuigen. Het model is het tegenovergestelde: een centraal platform van het ministerie (MIIT), identificatie volgens de Chinese norm GB/T 34014, een meldingsplicht voor elke relevante gebeurtenis binnen 15 tot 40 dagen, en leestoegang uitsluitend voor erkende recyclers - en dan nog alleen tot de demontagegegevens.
Wat verordening nr. 73 concreet vereist
- Eén digitale identiteit per accu, gecodeerd volgens GB/T 34014, op een fraudebestendig etiket
- Een door het MIIT toegekende fabrikantcode, die elke accu aan de fabriek koppelt
- Meldingen over productie, verkoop, reparatie, inzameling, recycling en hergebruik aan het nationale platform
- Leestoegang voor erkende recyclers, beperkt tot de technische gegevens die nodig zijn voor de demontage
- Bewaring gedurende de levensduur van het platform
Opvallend is de vierde regel: deze koppelt de toegang niet alleen aan de rechtsorde, maar ook aan het doel. Een recycler ziet alleen wat hij nodig heeft voor de demontage.
Waarom dit onverenigbaar lijkt - en dat toch niet is
Als je beide verordeningen naast elkaar leest, lijkt er geen gemeenschappelijke noemer te bestaan. De sleutel ligt in een architectonisch kenmerk: het productdataset zelf is neutraal ten opzichte van het rechtsstelsel. Het regel-specifieke werk is een projectie - hetzelfde dataset lezen en in de vorm brengen die een regime verwacht.
Eén vastlegging, twee doelen. Bij publicatie wordt de batterij eenmalig vastgelegd als een ondertekende DPP-versie. Het EU-traject registreert deze - zodra het EU-register live is - daar en levert de openbare weergave. Het China-traject leest dezelfde DPP-versie, haalt de recycling- en levenscyclusgegevens eruit en rapporteert deze aan het MIIT-platform. De DPP-versie verandert daarbij niet en de handtekening blijft hetzelfde.
Het gebeurtenissenlogboek spreekt al over recycling
Het levenscycluslogboek van een Transpareo-DPP kent vandaag de dag al de gebeurtenissen die China vereist: inzameling, recycling, opwerking, hergebruik. De melding aan China vindt dus niets nieuws uit, maar maakt gebruik van bestaande gebeurtenissen.
Het model is bovendien niet onbekend: voor de EU zal in de toekomst extern worden gerapporteerd, zodra het EU-register operationeel is. Een rapportage aan het MIIT-platform is hetzelfde mechanisme, alleen gericht op een andere bestemming.
Opslag en toegang zijn al geregeld
Zodra de DPP’s bij het EU-register zijn geregistreerd, wordt elke DPP-versie bovendien tien jaar lang ongewijzigd gearchiveerd. De EU eist in principe een bewaartermijn van tien jaar vanaf de registratie voor geregistreerde paspoorten - voor batterijen eindigt deze bij de recycling (art. 77, lid 8). China eist de levensduur van het platform. Ons archief ondersteunt beide regelingen zonder dat er een tweede gegevensopslag nodig is.
Ook wat betreft de toegang zijn er al gedifferentieerde weergaven: openbaar, op verzoek, voor overheidsinstanties, puur intern. Voor China komt daar een extra dimensie bij: de toegang van een recycler is tegelijkertijd gebonden aan het rechtsgebied en het doel. Dit is een kleine, gerichte uitbreiding van de bestaande toegangslogica, geen tweede systeem.
Een identificatiecode die beide wegen vindt
De GS1 Digital Link blijft het anker: deze staat sowieso op elk internationaal verhandeld accupakket. De MIIT-identificatiecode volgens GB/T 34014 wordt als extra veld in hetzelfde gegevensrecord meegestuurd - als aanvulling, niet als vervanging.
Eerlijke grenzen
Drie punten moeten eerlijk gezegd worden vermeld:
- Het MIIT-platform heeft nog geen openbare interfacespecificatie. De koppeling kan pas worden voltooid wanneer een klant of integrator de toegang opent. Het datamodel en de toegangsregels kunnen al eerder klaar zijn.
- Verordening nr. 73 is een recyclingverordening voor aandrijfbatterijen van elektrische voertuigen, geen algemeen productpaspoort voor elke productgroep.
- In China bestaat er geen openbare consumenteninterface. Wat daar wordt aangeboden, is de aan de regels conforme gegevensstructuur en opslag, niet de fraai vormgegeven scan.
Voor een fabrikant die vandaag de dag aan beide markten levert, is juist dat van belang: één productdossier bijhouden en daarmee zowel aan de EU- als aan de Chinese verplichtingen voldoen, in plaats van twee systemen parallel te moeten afstemmen.